Bidasoako osasun publikoa itota, eta langileak etsituta
Osasun Bidasoa herri plataformak salatu du larrialdietan eta pediatrian langileak falta direla, eta urologia eta errehabilitazioa "kolapsatuta" daudela. Ondorioz, "pribatizazioa hedatzen" ari dela ohartarazi dute.
Osasun Bidasoa plataformaren prentsarrekoa.Antxeta Irratia Kolapsatuta eta etsituta. Hala agertu da Osasun Bidasoa herri plataforma Bidasoako osasun publikoaren egoeraz ohartarazteko egin duen prentsaurrekoan. Salatu dute zerbitzuak murrizten ari direla, eta gero eta paziente gehiago bideratzen direla osasun pribatuetako zentroetara.
Larrialdien zerbitzuaren muturreko egoera salatu du plataformak hasteko, azalduta udan Bidasoko Ospitaleko larrialdiek behar baino langile gutxiagorekin jardun zutela. Bost langile behar izaten dira, baina eguneko txanden %61ean lauekin moldatu behar izan dira; txanden %20 aparteko orduekin bete dira, eta horietatik %62 beste eskualdeetako medikuek egin dituzte. Era berean, kritiko agertu dira hizlariak, “2025ean pediatriako larrialdiak itxi zituztenetik, ez baitago pediatrarik”.
Pediatrak soilik ez, urologoak ere falta dira. “Egun, Donostiako Ospitaleko urologoek aparteko orduak eginez eskaintzen dituzte kontsultak Bidasoko Ospitalean, baina ez dago bermatuta pazientearen jarraipena profesional berak egingo duenik”. Minaren Unitatea ere geldirik dago, “bertako profesionalak lekualdatu dituztelako”, eta errehabilitazio zerbitzuan kostata dabiltza aurrera, profesional bakarrarekin, beharrezkoak diren hiruen ordez.
Profesionalen galera lotuta dago, halaber, espezialisten kontsultetarako eta proba diagnostikoetarako itxaron-zerrendekin. Plataformaren hitzetan, ez da itxaron-zerrendei buruzko daturik ematen. “Gehiegizko itxaronaldiak diagnostikoak atzeratzea eragin dezake, eta horrek pazienteen bizitza arriskuan jar dezake”. Gehitu du errehabilitazioan, otorrinolaringologian, traumatologian, kirurgia orokorrean, oftalmologian eta dermatologian 60 egunetik gorako itxaronaldiak daudela.
Larrialdietako eta espezialitateetako zerbitzuak ez ezik, osasun mentaleko arloak ere zailtasunak ari ditu izaten, ez baitaude langileak, eta arreta emateko espazioak “gutxi eta zaharkituak” direlako. “Gainera, ez dago bermatuta ikastetxeekiko koordinazioa, nahiz eta hori ezinbestekoa izan haurrei eta nerabeei eragiten dieten arazoei heltzeko”.
Osasun publikotik osasun pribatura
Egoera zaila dago Bidasoako osasun publikoarentzat. Ondorioz, “nabarmen ugaritu” da Donostiako Poliklinikara bideratutako paziente kopurua, besteak beste, traumatologiako kontsultak, urologiako, oftalmologiako (kataratak) eta traumatologiako (protesiak) ebakuntzak, eta kolonoskopiak egiteko. “Kasu horietan, ez da bermatzen ebakuntzen ondorengo jarraipena, eta ez zaie eragindako osasun-profesionalei jakinarazten zein paziente bidaltzen diren zentro pribatuetara, ezta zergatik ere”, azaldu dute.
Espazioen beharra
Osasun Bidasoa plataformaren arabera, ebakuntzak egiteko gelak eraikitzeko obrak “motel” doaz, eta horrek “eragozpenak” sortzen dizkie profesionalei zein pazienteei. “Osakidetzak, ulertezina bada ere, alboan eraikin bat egiteko aukera baztertu zuen, zeinak une honetan egungo arazoak saihestuko lituzkeen”, kexu agertu da. Halaber, gogoratu du Irungo Erdialdeko Anbulatorioak sei urte daramatzala barrakoiekin. Anbulatorio berriak eraikitzeko proiektuak bidean badaude ere, kezka adierazi du plataformak, horientzako data zehatzik ez dagoelako edo oraindik urteak falta direlako.
“Gogogabetuta”
Egoera horren guztiaren ondorioz, Bidasoako osasun publikoko profesionalak “gogogabetu eta etsitu” daude, langileek plataformari adierazi diotenez. Ondorioz, asko eskualdez lekualdatu behar dira, eta bertan geratzen direnak “gogogabetu” egiten dira, amaierarik ez duela dirudien gurpila etengabe elikaturik.
